محمد جواد مغنية ( مترجم : احمد مقدسى )

197

اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى )

--> - خداوند اين شفاعت را به آنچه غير او پرستيده‌اند و به آنكه غير او پرستش كرده‌اند و آن فرد هم از اين امر راضى بوده ، عطا نمىكند . نوع قصر در اين آيه ، اضافى است و مقصود از آن ، نفى شفاعت بتها از بت‌پرستان ، و همه معبودان از عابدان آنهاست . احمد ، ترمذى و ابن ماجه از ابو سعيد خدرى روايت كرده‌اند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود : من سيد اولاد آدم در روز قيامت هستم و پرچم حمد در دست من است و من از اين بابت فخرفروشى و خودستايى نمىكنم . بزار و طبرانى از على بن ابى طالب عليهما السّلام روايت كرده‌اند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود : از امتم شفاعت مىكنم تا اينكه پروردگار متعال ندا دهد : اى محمد ! خشنود گشته‌اى ؟ من بگويم : بله پروردگارا خشنود گشتم . نگاه كنيد به صحيح مسلم : 1 / 134 چاپخانه محمد على صبيح و پسرانش ، چاپ مصر ، المستدرك على الصحيحين امام حافظ ابو عبد اللّه حاكم نيشابورى ، و در ذيل آن خلاصه الحافظ الذهبى : 1 / 66 چاپ دار المعرفة بيروت آمده است كه در آن مطالب زيادى در مورد شفاعت آمده است . رجوع كنيد به السيرة النبوية ابن هشام : 2 / 59 ، دار احياء التراث العربى - بيروت ، تهذيب سنن ابى داود باب الشفاعة ، ح 4730 . احاديث شفاعت ، پنج نوع شفاعت را دربرمىگيرد : 1 - شفاعت عامى كه مردم از تك‌تك انبيا ، يكى پس از ديگرى ، درخواست مىكنند تا اينكه خداوند آنان‌را از وضعيتى كه دارند نجات دهد . 2 - شفاعت در گشودن بهشت به روى اهلش . 3 - شفاعت براى ورود بدون حساب و كتاب عده‌اى به بهشت . 4 - شفاعت براى خروج گروهى از موحدين از آتش . 5 - شفاعت براى كاهش عذاب برخى از جهنميان . دو نوع شفاعت ديگر باقى مىماند كه بسيارى از مردم به آن معتقدند . -